تأملی در:حدیث غربت اسلام

تأملی در:حدیث غربت اسلام              

                                                       نام خداوند بخشنده ی مهربان

gorbat

خداوند سبحان را سپاس میگوییم و بر حضرت محمّد و همه ی محبوبانش درود و رحمت میفرستیم.

 از پیامبر ارجمند اسلام – صلی الله علیه و آله و سلم – نقل شده که فرموده است:این « اسلام با غریبی آغاز شد و مانند سابق غریب خواهد شد و خوشا به حال غریبان »پیش بینی پیامبر – ص – تحقّق یافت.

 در زمان خلفای راشد مسلمانان در خیر و سعادت بسر می بردند امّا وقتی خلافت اسلامی از بین رفت به تدریج فرهنگ جاهلی دوباره بر زندگی مسلمانان سایه افکند و برنامه ی حیات بخش اسلام در میان آنان غریب و نامأنوس گشت و داستان این غربت و تبعات تلخ و دردآور آن بسیار طولانی است.

 در نوشتار حاضر به اختصار از غریب بودن و از غربت بیرون آمدن و دوباره غریب گشتنِ دین اسلام و تلاش امام المتقین و مجاهد کبیر کاکه احمد مفتی زاده – درجاتش در دار رحمت والاتر باد – در این عصر برای احیای بینش و راه اسلام راستین سخن به میان آمده است. امید است این وجیزه نزد دانشپژوهان مسلمان مقبول افتد و مورد استفاده ی آنان قرار گیرد.

 «بدأالاسلام غریبا و سیعود کما بدء،فطوبی للغرباء»(حدیث نبوی)

 اسلام با غریبی آغاز شد

پانزده قرن قبل جوامع بشری به ویژه مردم خاورمیانه و بالاخص ساکنان شبه جزیره ی عربستان از لحاظ عقیده در آخرین حد از انحطاط و جاهلیّت قرار داشتند و از جنبه ی اخلاق و رفتار و زندگی نیز در گمراهی آشکار به سر میبردند.با وجود اینکه مردم به وجود آفریدگار یکتا اعتقاد داشتند امّا چون از عقیده ی صحیح دینی بهرهای نداشتند؛ در شرک و خرافات غوطهور بودند. آنان مجسّمه های چوبی و سنگی را با دست خود میتراشیدند و آنها را نماد اولیاء و مقرّبان درگاه خدا می پنداشتند و شفای دردها و رفع نیازها را در دنیا و شفاعت در آخرت را از ایشان می طلبیدند و به تقدیس و تعظیم آنها می پرداختند.

 میان مردم، طبقات بالا و پایین برقرار بود. اقلیّتی زوردار و استثمارگر به کمک عدّهای فریبکار تحت لوای دین و به نام متولّیان بت خانه بر اکثریت مردم محروم و زحمت کش مسلّط بودند و با غارت دسترنج و حاصل زحمات آنان خوشگذرانی می کردند و تنها برای طبقه ی خود ارزش قائل بودند و همواره به دیده ی تحقیر به عموم مردم می نگریستند.

 روابط افراد جامعه بر اساس بی محبّتی و بی تفاوتی نسبت به یکدیگر و حتی کینه و دشمنی استوار بود و چه بسا بر سر حادثهای ناچیز سالیان متمادی آتش کینه و عداوت را میان خود افروخته نگاه میداشتند. به طور کلّی به جای عبادت و بندگی خداوند متعال پرستش طاغوت بر سرزمین حجاز حاکم بود در نتیجه انسانها از فطرت سالم خداگرایی منحرف گشته و با ارزش انسانی و منزلت والایشان بیگانه بودند و فرصت عمرشان به هدر میرفت؛ در چنین شرایطی خدای متعال برای هدایت و نجات بندگانش محمّد امین را به پیامبری برگزید.

 پیامبر اکرم – ص – مانند سایر پیامبران -علیهم الصّلاة و السّلام- دعوتش را با غریبی تأملی در: حدیث غربت اسلام  چرا که رحمةللعالمین محبوب – ص – میبایست مردمی « بَدأ الاسلام غریب اً » آغاز کرد گرفتار در منجلاب شرک و به خواب سنگینِ غفلت رفته را بیدار نماید و اسلام حیات بخش و عزّت آفرین را به انسانهایی عرضه کند که روانشان با قبول ذلّت واحساس حقارت شکل گرفته بود و آنان را از تاریکی و سرگشتگی به روشنایی ایمان فراخواند تا در سایه ی توحید و بندگی خداوند متعال چشم دلشان باز شود و به قدر ومنزلت خود پیبرند و از حیات حقیقی بهرهمند گردند و به کمال شایسته ی خود برسند. براستی ناآشنا و نامأنوس بودن چنین پیام و رسالتی برای چنان انسانهایی کاملاً طبیعی بود.

برای ادامه ی مطلب روی PDF زیر کلیک فرمایئد:

حدیث غربت اسلام   PDF

مکتب قرآن،اهل سنت،کردستان،حرکت مکتب قرآن،پیروان احمد مفتی زاده،علامه احمد مفتی زاده،الشیخ مفتی زاده

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: