لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْكُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ

لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْكُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ

مسلمانان!پیامبر اسلام(صلی الله علیه وسلم) برای دلسوزی ما آمد،برای اینکه نجات‌تان بدهد،قبل از پیامبر اسلام نیز این وضع وجود داشت،انسان تحقیر شده بود، انسان غارت شده بود،دارایی‌هایش تاراج می‌شد،بهش ظلم می‌شد،گیجش می‌کردند،پیامبر (صلی الله علیه وسلم) آمد که ما را نجات بدهد،دلسوز بشر بود،(‏لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْكُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ)، این تعریفی است که قرآن از پیامبرش بیان می‌دارد، که نسبت به ما چگونه است، می‌فرماید: پیامبری، ماموری از جانب خداوند آمده است، از جنس خود شما است، بیگانه نیست، از عالم دیگر نیامده است، از جنس موجوداتی دیگر نیست. انسانی است مثل خود شما. برایش بسیار سخت است که شما سختی ببینید، دلش آرام نمی‌گیرد شما را در سختی و ناراحتی ببیند. خود را بسیار تحت فشار قرار می‌دهد تا حدی افراطی دلش می‌خواهد که شما در آسایش و خوشی زندگی کنید. با آنهایی که در مسیر حق قرار می‌گیرند بسیار خوب است، ——— و مهربان و رحیم است.

اینان صفات حضرت محمد (صلی الله علیه وسلم) با بشر هستند،اینجوری بود که حضرت محمد (صلی الله علیه وسلم) قرآن نصیحتش می‌کند به او تذکر می‌دهد، که اگر می‌بینی مردم گمراه هستند، مردم مظلوم هستند، مردم آشفته اند و کلاه سرشان گذاشته‌اند،دیگر لازم نیست آنقدر ناراحت و نگرانشان باشی که به قلب خودفشار بیاوری،تا حدی که قرآن به ایشان تذکر می‌دهد. می‌فرماید:اگر می‌بینی مردم اینچنین اندبه قلب خود فشار نیار. شما تنها مأموریت خود را انجام بدهید،ابلاغ کن مردم اندک اندک نجات پیدا می‌کنند،اینجوری بود که مردم از دست فریب و دروغ نجات یافتند.همان انسان بدبخت،گمراه،بی سواد،بی شعور،مظلوم که قبل از پیامبر(صلی الله علیه وسلم) بودند(وجو داشتند)،بعد از هدایت پیامبر (صلی الله علیه وسلم) چگونه شدند؟ آن انسان‌های عظیمی شدند که برای ابد در تاریخ نمونه شدند.

اما رابطه‌ی آنها با استاد و رهبر و پیشوایشان چگونه بود؟ پیامبر (صلی الله علیه وسلم) می‌فرمود: فلان کار را اینگونه انجام بدهید، صحابی می‌گفتند: وحی است یا رأی (نظر) خود شما؟ دستور الهی است یا نظر خودتان؟ اگر وحی بود می‌فرمود: دستور الهی است، پیامبر نیز مکلف بود که اطاعت کند،همه ی مسلمانان نیز مکلف بودن اطاعت کنند. اما اگر می‌فرمود: رأی خودم است،نظر خودم است، شروع می‌کردند به بحث کردن، به پیامبر می‌گفتند که اینجوری بهتر یا بدتر است. پیامبر (صلی الله علیه وسلم) درست مثل یکی که با دوستانش بحث می‌کند، بحث و تبادل نظر می‌کردند،بعضی وقت‌ها نظر خود را در مقابل نظر یکی دیگر پس می‌گرفت.

با همان افرادی که از هر عوامی بدبخت‌تر و محروم‌تر و مظلوم‌تر بودند،خودش اینجوری نجاتشان داده بود، آنچنان رفتار می‌کرد که از آنها انسانهای بزرگی ساخت که هر آنچه رأی خودش بود با او به بحث می‌پرداختند،کدامیک بهتر است؟کدامیک بدتر است؟ کدام راه را انتخاب کنیم بهتر است؟ کدام راه را برویم؟ اینگونه مردم را از بدبختی و نکبت نجات داد.

قسمتی از نوار سخنرانی کاکه احمد مفتی زاده در روستای نِگل مریوان…

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: